CATULLE, Carmina, LXIV, vv. 384-408.


Praesentes namque ante domos invisere castas
Heroum, et sese mortali ostendere coetu,                385
caelicolae, nondum spreta pietate, solebant.
Saepe pater divum templo in fulgente revisens (1),
Annua cum festis venissent sacra diebus,
Conspexit terra centum procumbere tauros.
Saepe vagus Liber Parnasi vertice summo                390
Thyiadas effusis euhantes crinibus egit,
Cum Delphi tota certatim ex urbe ruentes
Acciperent laeti divum fumantibus aris.
Saepe in letifero belli certamine Mavors
Aut rapidi Tritonis era aut Rhamnusia virgo            395
Armatas hominum est praesens hortata catervas.
Sed postquam tellus scelere est imbuta nefando
Justitiamque omnes cupida de mente fugarunt,
Perfudere manus fraterno sanguine fratres,
Destitit exstinctos natus lugere parentes,                400
Optavit genitor primaevi funera nati,
Liber ut innuptae poteretur flore novercae (2),
Ignaro mater substernens se impia nato
Impia, non verita est divos scelerare penates,
Omnia fanda nefanda malo permixta furore                405
Justificam nobis mentem avertere deorum.
Quare nec tales dignantur visere coetus,
Nec se contingi patiuntur lumine claro.

(1) var. residens
(2) var. Liber nuptae poteretur flore novellae